Informatie
De naam
"Een groep argeloze roofridders tijdens de 15e eeuw."De naam "Hoemannen" stamt uit de tijd dat men elkaar nog met speren en zwaarden te lijf ging. Het verhaal gaat namelijk dat er in de bosrijke omgeving van Malden een groep argeloze roofridders bivakkeerde tijdens de 15e eeuw. Zij waren berucht en gevreesd in de verre omgeving en hadden het bosgebied rondom Heumen in hun macht. Deze groep heette in de volksmond de "Heumannen". Omdat de hofkapel van de carnavalsvereniging eigenlijk nog geen naam had werd gekozen voor de "Heumannen".
Tijdens een van de vele feestelijkheden ter gelegenheid van carnaval is deze naam veranderd in de "Hoemannen". Er zijn zelfs mensen die beweren dat er nog steeds een vleugje van dit ridderlijke bloed terug te vinden is bij de muzikanten.
Het begin
De Hoemannen zijn begonnen als de 'Hofkapel' van de Maldense carnavalsvereniging omstreeks 1970. Daarvoor heette het orkest "Lukt het vandoag niet, dan lukt het mergen wel". Deze groep is ontstaan uit een groep muzikanten van de Maldense harmonie Luctor et Emergo.
De muziek die in die tijd gespeeld werd bestond hoofdzakelijk uit carnavalsmuziek en Egelanders. In de jaren '80 is de naam veranderd van Hofkapel in "amusementsorkest de Hoemannen". Sinds die tijd is er heel wat muziek aan het repertoire toegevoegd en dan met name dansmuziek, maar ook zeer regelmatig een nummer uit de top 40.
Nu en de toekomst
Onze stamplaats is Malden, een plaats van ongeveer 11.000 inwoners ten zuiden van Nijmegen. Op dit moment bestaat uit het orkest uit 17 feestbeesten variërend in de leeftijd van 29 tot 79 en worden er zeer regelmatig optredens gegeven op verschillende muzikale gelegenheden waarbij plezier en muziek hand in hand samengaan!!
"Dansen mag altijd en gebeurt dan ook altijd! "
Voor boekingen en reserveringen en natuurlijk extra informatie kunt u altijd contact opnemen met het secretariaat!!
De link met St. Walrick
Rond de ruïne St. Walrick hangen allemaal lapjes in een boom. Dit is een soort van bedeplaats, waarbij mensen genezing vinden, wanneer zij een lap aan een boom bevestigen. Walrick was de hoofdman van een bende rovers, de Hoemannen, die deze buurt onveilig maakten. De dochter van Walrick, Heribertha, had een ongeneeslijke ziekte. Vader Willebrord, de grote wonderdoener beloofde het meisje te genezen op voorwaarde, dat Walrick het roversleven vaarwel zou zeggen. Zo geschiedde.
"De lapjesboom in St. Walrick."
Het meisje moest het snoer van haar haren aan een eikenboom buiten haar woning binden en vanaf dat moment was zij genezen. De andere Hoemannen, die dit niet pikten, vermoordden Willebrord en zijn dochter. Op dat moment werd St. Walrick een bedevaartplaats. In 777, toen Karel de Grote ook door de "Hiete koorts" werd gekweld, kwam hem ter ore de wonderlijke genezing in St. Walrick. Ook hij werd genezen, nadat hij een zijden doek om de eikenboom had gewonden. Uit dankbaarheid liet hij de kapel bouwen.
